Hiperrealny[1] historyzm[2] zawiera horyzontalne[3] kierunki.
1. Hiperrealizm
Obraz jak fotografia. Kierunek sztuki lat 70. XX wieku, który dążył do maksymalnej wierności przedstawienia, odrzucając wszelką estetyzację i operując monumentalnymi formatami.
2. Historyzm
Sztuka wierna źródłom. Tendencja w malarstwie polegająca na dokładnym odtwarzaniu historycznych szczegółów na podstawie dostępnych źródeł.
3. Horyzontalizm
Kompozycja w poziomie. Zasada budowania obrazu, w której dominują układy horyzontalne, nadające dziełu spokój i równowagę.