Rysunek malarstwa romańskiego[5,6] trzyma w formie romantyczne[4] usposobienie anonimowych mistrzów; rysunek malarstwa renesansowego[1] trzyma w formie sam obraz — jego proporcje, światło, przestrzeń. Rysunek[7] malarstwa realistycznego odrobinę przegrywa z trójwymiarową rzeczywistością, ponieważ próbuje ją naśladować. Czy to znaczy, że naśladownictwo jest nie do pogodzenia z malarstwem? Przeczy temu replika[2]. A co się stało po wielu latach z "romantycznym usposobieniem anonimowych mistrzów"? Odezwało się dość późno, dopiero w rokoku[3].
1. Renesans Odrodzenie i rozkwit sztuki europejskiej, zapoczątkowany we Włoszech w XIV wieku i trwający do końca XVI wieku. Fascynacja antykiem, studium natury, anatomii i perspektywy. Harmonia kompozycji, światło rozproszone, barwy czyste i nasycone. Najwybitniejsze przykłady to dzieła Leonarda da Vinci, Rafaela, Michała Anioła i Tycjana.
2. Replika Powtórzenie dzieła wykonane przez autora oryginału. Może różnić się wymiarami, szczegółami lub techniką.
3. Rokoko Styl końca baroku, wyróżniający się lekkością, finezją, koronkowością i sentymentalnym nastrojem.
4. Romantyzm Nurt sztuki europejskiej lat 1820–1860, przeciwstawny oświeceniu i klasycyzmowi. Podkreślał uczuciowość, religijność, indywidualizm, patriotyzm i zachwyt naturą.
5. Romańska sztuka Styl XI–XIII wieku, związany z duchowością chrześcijańską. Twórczo przetwarzał elementy antyczne, tworząc jednolity styl. Budowle romańskie cechowała masywność, zwartość i symbolika form. Rozkwit w XII wieku, schyłek w XIII, lecz na niektórych obszarach trwał do XV wieku.
6. Romańskie malarstwo Dekoracja ścian i sklepień budowli. Charakteryzowało się płaskością, linearyzmem i ograniczoną paletą barw (ugry, zielenie, błękity). Rozwinęło się także witrażownictwo, miniatura i malarstwo tablicowe.
7. Rysunek Forma sztuki oparta na linii i światłocieniu. Narzędzia: ołówek, kreda, węgiel, piórko, tusz. Bywa traktowany jako odrębna dziedzina, choć granica z malarstwem jest płynna — rysunek może być wielobarwny, a obraz monochromatyczny.
