Zimy — wydaje się na pierwszy rzut oka — malują pejzaże samym światłocieniem[4], ale nie jest on pozbawiony koloru taką porą roku; tak jak całe malarstwo. To rysunek jest monochromatyczny, ale oczywiście może być pełen światła[3] — i śladów[1], które zostawia ono na papierze. Trudniej może było to zauważyć w średniowieczu[2].
1. Ślady w malarstwie (termin wprowadzony przez autorkę) Graniczne narzędzie twórczości — bliskie przypadkowi, lecz wymagające decyzji. Mogą być śladem narzędzia (efekt pędzla, szpachli, dłoni), śladem obecności (gest ujawniający emocje i sposób myślenia artysty) lub śladem światła (subtelny znak stylu i wrażliwości). Ślad to nie tylko efekt, lecz świadectwo procesu i obecności twórcy.
2. Średniowiecze Epoka sztuki od wczesnego XI do późnego XV wieku, rozpoznawalna dzięki religijnej tematyce, symbolice i braku perspektywy. Dzieli się na trzy fazy: wczesną, dojrzałą i późną.
3. Światło Promieniowanie widzialne dla ludzkiego oka, o długości fal 380–780 nm. W fizyce ma naturę fali i cząstki. W sztuce jest podstawowym środkiem budowania przestrzeni, formy i nastroju. Może być naturalne lub sztuczne, modeluje bryły, tworzy kontrasty i nadaje obrazowi głębię.
4. Światłocień Zjawisko wielotonowych przejść walorowych, pozwalające oddać trójwymiarowość obrazu.
