„Moje wertykalne[6] dzieła zasnute matowym werniksem[4] na moim własnym wernisażu[5], na który przecież akurat idę, nie przyciągną uwagi moich Gości ich walorem[1], ale mój malarski warsztat[2] tym razem trzeba będzie zauważyć na moich nowych, woskowanych[8] widokach[7], wedutach[3] i dwuwymiarowych wazonach pełnych wartościowych... gałązek”.
1. Walor Zróżnicowanie jasności elementów kompozycji, decydujące o ich przestrzenności i wyrazistości.
2. Warsztat (malarza) Zespół umiejętności, technik i narzędzi, którymi posługuje się artysta. Obejmuje znajomość materiałów, świadomość kompozycji, koloru i światła, a także indywidualny styl pracy. Dobry warsztat to biegłość techniczna i dojrzałość twórcza — rozpoznawalna w sposobie prowadzenia linii, nakładania laserunku czy budowania przestrzeni. Może być klasyczny, eksperymentalny, cyfrowy lub konceptualny, ale zawsze pozostaje językiem artysty.
3. Weduta Pejzaż miejski ukazujący panoramę miasta lub jego fragment. Termin z włoskiego veduta („widok”). Może być realistyczna lub wyobrażona, często wzbogacona o sztafaż — postacie, zwierzęta, sceny codzienne.
7. Widok Temat przedstawiający fragment rzeczywistości wizualnej — krajobraz naturalny lub miejski. Może być realistyczny, symboliczny, wyobrażony lub konceptualny. To nie tylko obraz miejsca, lecz także sposób patrzenia, wybór perspektywy i światła.
8. Wosk (w enkaustyce) Naturalne spoiwo malarskie, najczęściej pszczele, stosowane w enkaustyce. Podgrzany i zmieszany z pigmentem daje intensywne kolory, miękkie przejścia i trwałość. Znany od starożytności, obecny m.in. w portretach fajumskich.
